اعصاب ندارم

لابد این جمله را این روزها زیاد می‌شنوید. اعصاب ندارم. خب من هم یکی دیگر از خیل انبوه اعصاب‌نداران ِ این‌روزها هستم. اعصاب ندارم. مستاصلم. تنهایم. از کارم راضی نیستم. از محیط کاری‌ام راضی نیستم. از دوستان و همکارانم راضی نیستم. از درامدم راضی نیستم. از روش گذراندن اوقات فراغتم راضی نیستم. راضی که نیستم بماند عصبانی هم هستم. از دست همکارم که سه روز است قرار است یک کاری را بکند اما نمی‌کند عصبانی هستم. از خودم عصبانی هستم که تنهایم. از دست اویی عصبانی‌ام که وقتی به خانه‌ام دعوتش می‌کنم می‌گوید هنوز از گذشته دل‌چرکین است و من هم سرخورده و عصبانی می‌شوم. از دست همکاری عصبانی‌ام که مدام می‌گوید پول در کار آزاد است و در عین حال خودش کنار من نشسته و مشغول کارمندی کردن است. از دست همکار دیگرم عصبانی‌ام که که مدام اخبار افزایش حقوق شرکت‌های دیگر و ماموریت‌های خارج از کشور همکاران سابقمان را برایمان می‌آورد. از دست خودم عصبانی‌ام که نمی‌توانم یک جای بهتر کار پیدا کنم. از دست شبکه‌های اجتماعی هم عصبانیم چرا که نه تنها به رفع تنهایی‌ام کمکی نمی‌کنند بلکه بیشتر کمک‌ام می‌کنند تا مطمئن شوم تنهای‌ تنهایم، از دست این وبلاگم سوت و کور هم عصبانی ام که 20 مطلب آخرم سرجمع 4 عدد کامنت هم نداشته‌اند…

سرکارم. عصبانی‌ام و از عصبانی بودن خودم بیشتر و بیشتر هم عصبانی می‌شوم.

پی‌نوشت:
… نوشتم و کمی سبک شدم.

Advertisements

2 دیدگاه

دسته روزمره

2 پاسخ به “اعصاب ندارم

  1. مرد تنها

    وولا ماهم اعصاب معصاب تعطیل

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s