تعلیق

از شنبه صبح که اون نتایج کوفتی اعلام شده همینجور معلق موندم. اصلا نمی تونم خودم رو راضی کنم که هیچ فعالیتی بکنم. دو سه روز بیشتر شرکت نرفتم و بقیه ی روزهارو به بهانه‌ای پیچوندم. همینجور می‌نشینم پای اینترنت، توئیتر، گودر، بالاترین، فیس بوک. دوباره از اول توئیتر، گودر، بالاترین و…. همینطور، خبرها و عکسها و فیلم‌ها رو مرور می کنم. ساعتی نیست که افسوس نخورم که ای کاش تهران بودم و حداقل فریادی می زدم (البته این روزها فریاد سکوت) در تجمعی شرکت می کردم، خودمو خالی می کردم، اما اینجا ….
اعلام نتایج و خشونت و سرکوب بعد از اون مثل ترکیدن دمل چرکینی بود که چرکهاش روی صورت هممون پاشیده شد. می دونستیم که این نظام بده، می دونستیم خباثت‌های زیادی برای حفظ خودش کرده و می‌کنه، اما این نمونه‌ی آخری فراتر از خباثته. تصویه حسابه. یک ضربه‌ی آخره.
شنبه بیست و سوم خرداد بود که ایران برای من مرد و من هنوز شوکه‌ام و باورش نکردم.
مگر اینکه از میون این کثافت، ایران جدیدی شکوفه بزنه….

Advertisements

2 دیدگاه

دسته روزمره

2 پاسخ به “تعلیق

  1. سکوتی که سوتک شد!

    با حرف های امروز رهبر معظم انقلاب مطمئن باش این مملکت دیگه آروم نمی گیره،اگرم با زور آرومش کنن،آتیش زیر خاکستر همیشه روشن می مونه!با دست خودشون خودشونو نابود کردن!
    سکوت با سکوت آشتی نمی کند،سکوت ما سوتکی است که اخطار می کند.

  2. بازتاب: امید | پسريخی

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s