چند روز پيشا که مشهد طوفان بود بوته ي ياس ما هم از…

چند روز پيشا که مشهد طوفان بود بوته ي ياس ما هم از رو ديوار سقوط کرد توي باغچه، البته نه به طور کامل، بلکه نصفش سقوط کرد، بقيه اش موند روي ديوار و بوته يه وري شد، امروز با باباهه رفتيم تا بذاريمش سرجاش، با بيل و پارو زديم زيرش و آي زور بزن، چه شاهکاري کرديم، اون نصفه ي ديگه هم از روي ديوار افتاد و ولو شد وسط حياط!! من زدم زير خنده.

حالا با يک بوته ي ياس بزرگ که شاهدان عيني حکايت از عمر 15 ساله اش مي کنن چه کار کنيم؟ يک ياس کوه پيکر! مونده بوديم با باباهه که چه بکنيم، خانوم مهندس (مامانه) اومد گفت از بيخ اره ش کنين و بذارين توي کوچه و بعد هم خودش رفت و ما مانيدم و يک ياس بزرگ و يک اره و دوساعت جون کندن… بالاخره به هر بدبختي بود، ياسه رو تيکه کرديم و کشيديم برديم توي کوچه بن بستي، بقيه اش با رفتگرهاي عزيز. در طول کار همه ش غصه ام بود که بهار امسال ياس از کجا گير بيارم بذارم توي جيبم و خودمو مست کنم؟! اميدوارم اين ته مونده اش يه جوني بگيره و بهار امسال مارو کمي ياسي بکنه…

فکر مي کني اين نوشته يک متن ساده و روزمره بود؟ پس معلومه که استعاره رو نگرفتي! دقت کن، «اول اسفند» و بريدن يک «ياس» اونم از بيخ، تو رو ياد چي مي اندازه؟ منو که ياد سيد خنداني مي اندازه که حالا نوبت خنديدن ديگران به او شده، سيدي که با شعار سحر نزديک است چه قدر مارو به شوق آورده بود…

حالا حياط ما يک جاي خالي ِ بزرگ داره که توي ذوق مي زنه، يعني چي ممکنه جانشينش بشه؟ …

postCount(’34›);

Advertisements

بیان دیدگاه

دسته دسته‌بندی نشده

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s