مامانه اسمش اليزابت بود ، اول از همه هم هون بو…

مامانه اسمش اليزابت بود ، اول از همه هم هون بود که پاش به خونمون باز شد ، بوی غذا که بلند می شد می اومد يه جست می زد پشت پنجره و خيلی ناز ميو ميو می کرد يه طوری که جواب منفی به ش دادن محال بود. سياه بود با راههای سفيد کم رنگ روی پوستش، زير غبغبش هم کاملا سفيد بود همين سفيدی به ش ابهت خاصی می داد يه مادموازل واقعی! . اونموقع ها کتاب «کليم سامگين» از گورکی رو می خوندم ، يه خانومی توش بود به نام اليزابت که نويسنده چند بار گفته بود صورتش شبيه گربه است و اين شد اسم اليزابت ِ عزيز ما. اليزابت با اينکه اهلی بود اما زياد خودشو صميمی نمی گرفت هروقت غذا بود پيداش می شد يه چيزی می خورد ناز می اومد و نازش می کرديم بعد غيبش می زد ، شير و لبنيات هم زياد دوست نداشت اما استخون مرغ رو مثل شکلات می جويد. ظرف شير رو می ذاشتم جلوش چند تا ليس می زد بعد با ناز می رفت يه گوشه و خودشو وا می داد ، روی زمين پهن می شد و من نازش می کردم…

تا اينکه اليزابت شکمش باد کرد … و پای مارگارت به خونه ما باز شد!

LinktoComments(‹103›)

Comment

Advertisements

بیان دیدگاه

دسته دسته‌بندی نشده

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s